با عرض سلام
من فکر می نمایم اگرموسسات تحصیلی خصوصی در تقلیل فیس وایجاد دیپارتمنت های مختلف در آینده اقدام نمایند زمینه یک رقابت سالم با موسسات دولتی به میان خواهد آمد وبه نظر من این گام بس موثر درارتقای تعلیم وتربیه کشور خواهد بود،زیرایک یا دو پوهنتون جوابگوی تمام نیازمندی های تعداد روز افزون فارغین مکاتب نخواهد بود.
با احترام
سپوژمی اوریا

با عرض سلام خدمت استادان محترم:
به جواب سوال نظروال صاحب که آیا موسسات تحصیلی خصوصی با مؤسسات تحصیلی دولتی زمانی در موقعیت رقابت با همدیگر قرار خواهند گرفت؟ به نظر من زمان رقابت به جود می آید که اهداف بر اساس ارزشهای مادی ومعنوی روی دست گرفته شود. زمانیکه وزارت تحصیلات عالی پالیسی های تحصیلی را براساس رشد فرهنگی و نیازهای دولتی ارزشیابی کند وپاداش دهد، یعنی یک سلسله انگیزه های تشویقی را در میان مؤسسات تحصیلی دولتی وخصوصی براه اندازد و از تمام حق وحقوق دستندرکاران تحصیلات عالی در برابر دولت دفاع کند، خود بخود رقابت مثبت میان مؤسسات تحصیلات عالی بجود میآید. اما این رقابت سالم است یا خیر؟ یا شرایط حدود قانونی آن تعیین واز طرف مراجع ذیصالاح هدایت ونظارت میشود یا خیر؟ اگریکجانبه پاداش دهد رقابت منفی بوجود میآید.اکثریت کشور های که در آن، هم مؤسسات تحصیلی خصوصی وهم دولتی وجود دارد، هر دوجایگاه خود را حفظ کردند و زمینه های پیشرفت را برای دولت خود فراهم نمودند. البته مراجع ذیصلاح آنها مؤسسات تحصیلی را ماشین های تولیدی سرمایه های معنوی کشور خود میدانند. بنظر من همه هدایت ها ونظارت ها بر اساس انگیزه ها استوار است. امروز فعالیت دستندرکاران تعلیم وتربیه مانند فعالیت های نظامی نیست که امر شود. بلکی ارتباط به انگیزه های آن دارد. یک سلسله انگیزه ها جنبه معنوی دارند ویک تعداد جنبه مادی، انگیزه های که جبنه مادی دارند مانند انگیزه های فیزیولوژیکی انسانها، زود مرفوع میشوند، بشرط که مراجع ذیصلاح حق وحقوق دستندرکاران تعلیم وتربیه را مشخص سازد. اما انگیزه های که جنبۀ معنوی دارند مانند انگیزه های اجتماعی نتنها مرفوع نمی شوند، بلکی روز بروز انکشاف میکنند و علاقمندی را زیادتر میسازند. مثلاً: دادن انگیزه رسالت معلمی به دستندرکاران تعلیم وتربیه. اصل هدایت ونظارت بنظرمن ایجاد همین انگیزه ها است. بخاطر این که آنها بفکر مادیات نباشند، باید مشکلات مادی شان توسط دولت برآورده شود، بخاطر رشد بیشترشان سیر های علمی برد شوند، تا یک الهام خلاقیت به ذهن شان جای بی گیرد. کار در تحصیلات عالی به اهل کار سپرده شود تا دلسردی ها از بین برود، برنامه های معیار سازی مؤسسات تحصیلات عالی اقلاً هرسال دو یا سه بار ارزشیابی شود، وبیشتر به کیفیت کارش توجه شود تا به کمیت. تا هر استاد که در تحصیلات عالی فعالیت میکند، متوجه اهداف معنوی ورسالت خود شود. تا معنی حقیقی تحصیل که جوهر معنوی است باید به معنویات اندیشده شود تا رشد بیشتر کند و رقیب خود را که همانا جهالت است، شکست دهد، هدف قرار داده شود.
احترام
فیروزالدین"امید"
پوهنحی تعلیم وتربیه بدخشان