خدمت استادگرامی عرض سلام واحترام دارم درجواب سوال شما باید بگویم که:
درکشورماازگذشته های دورهیچ وقت معاش کسی به اساس ارزش واهمیت کاراو ومیزان زحمت کشی او سنجیده نشده
امروزهم همان مسئله جریان دارد برای مقایسه بنده چند نکته را مطرح مینمایم تاموضوع بهترروشن شود:
استاد پوهنتون درهفته باید همه روزه ازساعت هشت صبح به وظیفه حاضر وتاساعت چهارنیم مصروف باشد.
وکیل پارلمان کافی است که درهرماه یک روزاگرضرورت افتاد حاضروظیفه گرددکه اینراازچوکی های خالی میتوانیم همه شب مشاهده نمایم.
استاد پوهنتون باید درگذشته فارغ ممتاز پوهنتونها بوده وبعد ازارزیابی های متعدد پذیرفته شود،وامروز باید حتمی سندماستری یابالاترازآنراداشته باشد.
وکیل پارلمان اگرسواد خواندن ونوشتن راهم نداشته باشد کدام مشکلی ندارد.
استاد پوهنتون برای هرساعت درسی باید حداقل دوساعت آماده گی بگیرد.
وکیل پارلمان همینکه درجلسات حاضرشده ودرهنگام رای گیری کارت رابه عنوان موافق یامخالف بلند نماید کاری بس بزرگ انجام داده است.
استاد پوهنتون فکرتولید نموده وجامعه رابه طرف رفاه واسایش راهنمایی میکند.
وکیل پارلمان به فکراینست که باتأیید یا رد یک وزیر چگونه امتیاز بگیرد.
استاد پوهنتون بایددررشته خود متخصص باشد.
وکیل پارلمان اگرراجع به وظیفه خود هیچ آگاهی هم نداشته باشد مشکلی پیش نمی آید.
استاد پوهنتون بعد ازسالها کاربایسکلش به موتورسیکل تبدیل نمی شود.
وکیل پارلمان دریک دوره پیج ساله برای تمام عمرزندگیش تامین میشود.
استاد پوهنتون آنقدر بیقدرت است که اگرمحصل خوشش نیامد اورا لت میکند.
وکیل پارلمان آنقدقدرت دارد که یک افسرپولیس رالت کرده دست وپایش رامیشکند.
و........................................................................................................................
البته نباید نادیده گرفت که هستند استادانی که وقت خود وشاگردرا بی حاصل هدرمی دهند.
ودرکنارآن درپارلمان مایک عده ازوکلای محترمی هستند که درکارخود تخصص لازم راداشته صادقانه وظیفه خود را به پیش می برند وکارشان قابل قدراست اما تعداد شان اندک است
بصیراحمد کریمی استاد پوهنتون هرات